عشق ورزیدن یعنی همکاری باخدا

می دونی باتو، پُرم از شعر و ترانه، می دونی بی تو، لحظه حرمتی نداره...

mosafer001 — Sat, 25 Apr 2009 06:32:18 GMT

سلام...

بعد از چند ماه...

راستش نمی دونم چجوری و از کجا شروع کنم و بگم...یه کم سخته...

آخه یادم رفته "گل دختر" چجوری می نوشت...اما خب، حرف گفتنی رو باید گفت...نه؟

چندماه پیش که خداحافظی کردم ازتون یه روزِ ناگزیر بود، حس کردم دیگه اینجا جای نوشتن نیست، گرچه این جا و گل دختر رو خیلی دوست داشتم و دارم و خواهم داشت...

اما حالا برگشتم، فقط به اندازه ی یک پست...

برگشتم فقط یه خبر به شما بدم و دیگه واسه همیشه ی همیشه از اینجا و گل دختر خداحافظی کنم..

تو این چند وقت تقریبا از دنیای صفر و یک دور بودم،آی دی ِ ایمیلم که حک شد و دیگه حوصله و دلیلی برای دوباره ساختنش نبود و وبلاگم که نداشتم واسه همین کاملا از این حال و هوا دور بودم...

اینجا با خیلی از ماجراهای گل دختر بودین و روزای غم و شادی ِ اونو دیدین...

حیفه که حالا که "گل دختر" شده "خانم گل" شماها خبردار نشید... نه؟

به قول شاعر:

چرخ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت

دائما یکسان نباشد حال ِ دوران،غم مخور!

خودمم باورم نمی شد یه روزی بشینم کنارِ یه آدمی که دوستش دارم و می خوام تا آخر عمرم باهاش هم راه و هم سر و هم سفر بشم...

دیشب وقتی داشتن خطبه رو برامون می خوندن، نفسم به شماره افتاده بود...

داشتم از دور به خودم و همسرم و آینده ی شیرینی که قراره بسازیم فکر میکردم، چیک چیکِ عکس گرفتنا منو به خودم آورد و سعی کردم باور کنم که این خودمم، خودِ خودِ گل دختر...

گل دختری که شاده و سرمست از انتخابی که کرده و تصمیمی که گرفته...

گل دختری که زبونش توانِ شکرگذاری از خدای مهربونش رو نداره...

پ.ن. حرف دیگه ای ندارم جز آرزوی سلامتی برای همه ی دوستان...

پ.ن. خدافظی...

روز ناگزیر....*

mosafer001 — Tue, 04 Nov 2008 06:59:18 GMT

این روزها که می گذرد ، هر روز
احساس می کنم که کسی در باد
فریاد می زند
احساس می کنم که مرا
از عمق جاده های مه آلود
یک آشنای دور صدا می زند
آهنگ آشنای صدای او
مثل عبور نور
مثل عبور نوروز
مثل صدای آمدن روز است
آن روز ناگزیر که می آید
روزی که عابران خمیده
یک لحظه وقت داشته باشند
تا سربلند باشند
و آفتاب را
در آسمان ببینند
روزی که این قطار قدیمی
در بستر موازی تکرار
یک لحظه بی بهانه توقف کند
تا چشم های خسته ی خواب آلود
از پشت پنجره
تصویر ابرها را در قاب
و طرح واژگونه ی جنگل را
در آب بنگرند
آن روز
پرواز دستهای صمیمی
در جستجوی دوست
آغاز می شود
روزی که روز تازه ی پرواز
روزی که نامه ها همه باز است
روزی که جای نامه و مهر و تمبر
بال کبوتری را
امضا کنیم
و مثل نامه ای بفرستیم
صندوقهای پستی
آن روز آشیان کبوترهاست
روزی که دست خواهش ، کوتاه
روزی که التماس گناه است
و فطرت خدا
در زیر پای رهگذران پیاده رو
بر روی روزنامه نخوابد
و خواب نان تازه نبیند
روزی که روی درها
با خط ساده ای بنویسند :
" تنها ورود گردن کج ، ممنوع ! "
و زانوان خسته ی مغرور
جز پیش پای عشق
با خاک آشنا نشود
و قصه های واقعی امروز
خواب و خیال باشند
و مثل قصه های قدیمی
پایان خوب داشته باشند
روز وفور لبخند
لبخند بی دریغ
لبخند بی مضایقه ی چشم ها
آن روز
بی چشمداشت بودن ِ لبخند
قانون مهربانی است
روزی که شاعران
ناچار نیستند
در حجره های تنگ قوافی
لبخند خویش را بفروشند
روزی که روی قیمت احساس
مثل لباس
صحبت نمی کنند
پروانه های خشک شده ، آن روز
از لای برگ های کتاب شعر
پرواز می کنند
و خواب در دهان مسلسلها
خمیازه می کشد
و کفشهای کهنه ی سربازی
در کنج موزه های قدیمی
با تار عنکبوت گره می خورند
در دست کودکان
از باد پر شوند
روزی که سبز ، زرد نباشد
گلها اجازه داشته باشند
هر جا که دوست داشته باشند
بشکفند
دلها اجازه داشته باشند
هر جا نیاز داشته باشند
بشکنند
آیینه حق نداشته باشد
با چشم ها دروغ بگوید
دیوار حق نداشته باشد
بی پنجره بروید
آن روز
دیوار باغ و مدرسه کوتاه است
تنها
پرچینی از خیال
در دوردست حاشیه ی باغ می کشند
که می توان به سادگی از روی آن پرید
روز طلوع خورشید
از جیب کودکان دبستانی
روزی که باغ سبز الفبا
روزی که مشق آب ، عمومی است
دریا و آفتاب
در انحصار چشم کسی نیست
روزی که آسمان
در حسرت ستاره نباشد
روزی که آرزوی چنین روزی
محتاج استعاره نباشد
ای روزهای خوب که در راهید!
ای جاده های گمشده در مه !
ای روزهای سخت ادامه !
از پشت لحظه ها به در آیید !
ای روز آفتابی !
ای مثل چشم های خدا آبی !
ای روز آمدن !
ای مثل روز ، آمدنت روشن !
این روزها که می گذرد ، هر روز
در انتظار آمدنت هستم !
اما
با من بگو که آیا ، من نیز
در روزگار آمدنت هستم ؟

* شعر از قیصر امین پور...

بین خودمون بمونه! داریم

بوی رفتن میاد...

ببار اي بارون ، ببار ....

mosafer001 — Sun, 02 Nov 2008 04:37:15 GMT

یک بار خواب دیدن تو به تمام دنیا می ارزد...

    پس نگو رویای دور از دسترس خوش نیست...
                                           قبول ندارم!
گرچه به ظاهر جسم خسته است، ولی دل...
                                    دریایی است، تاب و توانش بیش از اینهاست...

دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد، باشد....

                            دوست خواهم داشت! بیشتر از دیروز...

                                           باکی ندارم از هیچ کس و هر کس که،

                                                                     تو را دارم عزیز..........

ح.ا. شعر رو بشنوید با صدای پرویز پرستویی

ح.ا. این پست (هم خودش هم "بین خودمون بمونه اش")رو به تیریپ همشهری اومدیم :))

ح.ا. شاید باید سکوت کنم و هیچی نگم.ولی فقط یه اشاره بکنم؟ "گاهی چه زود دیر میشود" و چقدر بد که آدم افسوس گذشته رو نخوره؟ نه؟ واسه من که بد نشد!! اصلا بد نشد... خدارو هزاران هزار بار شکر...

ح.ا. اینجانب یک عدد "گل دختر"ِ چهارتا آمپول خورده ی تقریبا خوب شده ی شاد و عاشقققققققققققققققققققم (با لحن هانیه که به علی سنتوری گفت؟ یادتونه؟ عاشقتتتتتتتتتتتتتتتتتم)

پروانه ها

mosafer001 — Sat, 01 Nov 2008 04:40:48 GMT

حق با تو بود
می بایست می خوابیدم
اما چیزی خوابم را آشفته کرده است
در دو طاقچه رو به رویم شش دسته خوشه زرد گندم چیده ام
با آن گیس های سیاه و روز پریشانشان
کاش تنها نبودم
فکر می کنی ستاره ها از خوشه ها خوششان نمی اید ؟
کاش تنها نبودی
آن وقت که می توانستیم به این موضوع و موضوعات دیگر اینقدر بلند بلند
بخندیم تا همسایه هامان از خواب بیدار شوند
می دانی ؟
انگار چرخ فلک سوارم
انگار قایقی مرا می برد
انگار روی شیب برف ها با اسکی می روم و...
مرا ببخش
ولی آخر چگونه می شود عشق را نوشت ؟
می شنوی ؟
انگار صدای شیون می اید
گوش کن
می دانم که هیچ کس نمی تواند عشق را بنویسد
اما به جای آن
می توانم قصه های خوبی تعریف کنم
گوش کن
یکی بود یکی نبود
زنی بود که به جای آبیاری گلهای بنفشه
به جای خواندن آواز ماه خواهر من است
به جای علوفه دادن به مادیان های آبستن
به جای پختن کلوچه شیرین
ساده و اخمو
در سایه بوته های نیشکر نشسته بود و کتاب می خواند
صدای شیون در اوج است
می شنوی
برای بیان عشق
به نظر شما
کدام را باید خواند ؟
تاریخ یا جغرافی ؟
می دانی ؟
من دلم برای تاریخ می سوزد
برای نسل ببرهایش که منقرض گشته اند
برای خمره های عسلش که در برف ها شکسته اند
گوش کن
به جای عشق و جستجوی جوهر نیلی می شود چیزهای دیگیر نوشت
حق با تو بود
می بایست می خوابیدم
اما مادربزرگ ها گفته اند
چشم ها نگهبان دل هایند
می دانی ؟
از افسانه های قدیم چیزهایی در ذهنم سایه وار در گذر است
کودک
خرگوش
پروانه
و من چقدر دلم می خواهد همه داستانهای پروانه ها را بدانم که
بی نهایت
بار
در نامه ها و شعر ها
در شعله ها سوختند
تا سند سوختن نویسنده شان باشند
پروانه ها
آخ!!!
تصور کن
آن ها در اندیشه چیزی مبهم
که انعکاس لرزانی از حس ترس و امید را
در ذهن کوچک و رنگارنگشان می رقصاند به گلها نزدیک می شوند
یادم می اید
روزگاری ساده لوحانه
صحرا به صحرا
و بهار به بهار
دانه دانه بنفشه های وحشی را یک دسته می کردم
عشق را چگونه می شود نوشت
در گذر این لحظات پرشتاب شبانه
که به غفلت آن سوال بی جواب گذشت
دیگر حتی فرصت دروغ هم برایم باقی نمانده است
وگرنه چشمانم را می بستم و به آوازی گوش میدادم که در آن دلی می خواند
من تو را
او را
کسی را دوست می دارم....

ح.ا بین خودمون بمونه داریم!!

خوشحالم که میتونم صبور باشم ولی به چه قیمتی؟

mosafer001 — Wed, 29 Oct 2008 04:56:53 GMT

هوم؟ چیه؟ سرماخوردم دیگه!! گفتم که! حالا بی خیال...میخوام در مورد یه موضوعی یه کم حرف بزنم ولی دقیق نمی دونم چجوری بیانش کنم بهتره.حالا دارم فی البداهه مینویسم امیدوارم چیز خوبی از آب در بیاد!

"زود قضاوت کردن" یکی از خصوصیات همه ی آدمهاست.مدت زمانش فرد به فرد متفاوته اما هیچ کس مستثنی نیست.همه تو زندگیمون بارها این کارو کردیم. میخوام حوزه ی بحثم تو رابطه ی زن و شوهر باشه.تو این رابطه زمینه ی زود قضاوت کردن خیلی بیشتر به چشم میخوره.و بیشتر برای زن ها. منظورم اینه که شرایطی که باعث بشه مرد زود قضاوت کنه خیلی کمتر پیش میاد تا شرایطی که زن مجبور میشه زود قضاوت کنه. کلا ما زن ها یه خلق بدی که داریم اینه که تا یه اتفاقی می افته تو ذهنمون سریع یه دادگاه راه می اندازیم و یه طرفه به قاضی میریم و حکم صادر میکنیم و راضی برمیگردیم و تو دنیای واقعی حکم رو اجرا میکنیم. و همیشه کمترین حکم دوری از طرف مقابل، کم محلی و قهره...(خانم ِ عزیز! نگو این طوری نیستی!! شاید الان تو اخلاقت تجدید نظر کرده باشی ولی اولاش همین جوری بودی!) درصورتی که اون اتفاق فقط یک سوم کوهِ یخی بوده که معلوم بوده و رو آب بوده، باقیِ اون زیر آبه و دیده نمیشه! اما اگه چیزی دیده نشد به این علت نیست که وجود خارجی نداره...اشکال از ماست که نمی بینیمش..همیشه بهتره کمی صبر کنیم و مطمئن شیم چیزی که تو فکر ماست همون چیزیه که واقعیت داره، اون وقت شاید بشه تصمیم بهتری گرفت..

اما اون ورِ قضیه یه چیز دیگه است.تو حرفایی که بالا گفتم، اشاره کردم به این موضوع که شرایط ایجاد سوءتفاهم، برای زن ها بیشتر از مرد هاست.یعنی اینکه درسته که زن ها تو بعضی از مواقع زود قضاوت میکنن اما چون خودشون از این شرایط خوششون نمیاد سعی میکنن تو زندگی کاری کنن که شرایطی پیش نیارن که همسرشون در مورد موضوعی زود قضاوت کنه.واسه همینه مردها کم پیش میاد زود قضاوت کنن. پس میشه این جور نتیجه گرفت که درسته ما زن ها باید سعی کنیم تا اونجا که میشه قضاوت هامونو به تاخیر بندازیم اما خیلی خیلی بهتره که شما مردها هم سعی کنین کمتر سوءتفاهم ایجاد کنین...

حالم خوب نیست، نمیدونم تونستم حق مطلبو ادا کنم یانه؟ به بزرگی خودتون ببخشید...

ح.ا. یه بار جمله ی قشنگی خوندم تو یه مجله، نوشته بود : حتی خدا (که به همه ی احوال بنده هاش آگاهه) قضاوت رو به بعد از مرگ موکول کرده....

ح.ا. ساده بگویم، نگاه زاده ی علاقه است.... وقتی دو چشم روشن عشق بر تو بنگرد، دیگر تو از آنِ خود نیستی...

سرما اومد و گل دختر باز....

mosafer001 — Mon, 27 Oct 2008 11:13:37 GMT

قربونت برم خدا.من کی باشم که بگم کاش پائیز و زمستونی وجود نداشت؟ هوم؟ اصلا اگه دلت خواست امسال هم مثل پارسال انقدر هوا رو سرد کن تا من یکی از سرما کل سه ماه رو مرخصی بگیرم و از خونه بیرون هم نیام!! اصلا کل ایران تعطیل شه از یخ و برف!! ولی مخلصتم، چاکرتم، یه توانی چیزی به این جسم نحیف بده! نوکرتم یه کار کن من سرما نخورم!!(گفتن این حرفا بیهوده است چون من الان ته گلوم چرک کرده و کارم ساخته است) وقتی یادم میافته باید مثل پارسال یه کلاه سرم بذارم و یه شال گردنِ پشمی هم دور صورتم بپیچم که سینوس هام یه وقت از نسیم تند تر باد بهشون نخوره ها همچینی حالم بد میشه! بابا منم دل دارم! اگه شال و کلاه کنم که دیگه قیافه ام معلوم نمیشه که!! اگه پر رو بازی دربیارم و شال و کلاه نکنم هم که صورت تب کرده و چشمای خسته و سرماخورده همیشه ی گل دختر میشه! گفتم "گل دختر" یادم افتاد وقتی رفتم تو وبلاگ بادبادک نظر بدم دیدم یکی به اسم من اومده و کامنت گذاشته!! جالبه دوستم فکر کرده اون منم که یه وبلاگ مخفی ِ دیگه دارم که بهش نگفتم :O ... خداجون طفره نرو...قول بده من سرمانخورم؟ هوم؟

"خب راست میگن دیگه! گل دختر چقدر مبهم حرف میزنی؟ بسه دیگه!! امید اینا هم که همه چیو می دونن. اصلا از اولشم از این حرف اضافه ها چیزی نفهمیده بودن حتی مشکوک هم نشدن!! گل دختررررررررررر بی خیال شوووووووووووووو :) "
یه بار دیگه هم این دوتا دوست ناخواسته باهم منو نصیحت کردن. گوش کردم... کلا آدم نصیحت پذیری ام. البته فقط درمورد چیزایی که بهشون حساسیتی ندارم و اعتقاد خاصی هم ندارم....

بین خودمون بمونه داریم!

به جای اینکه چند وبلاگ بخوانید چند موضوع را دروبلاگ گل دختر بخوانید :))

mosafer001 — Mon, 27 Oct 2008 04:36:51 GMT

انقدر دیروز تو مودِ تفکرات مارکسیستی(!!) بودم اصلا پاک یادم رفت که بگم پنج شنبه رفته بودم سینما :)) ،حتی سرِ زدنِ پست دومم هم یادم نبود.خیلی دیر یادم اومد و گفتم دیگه باشه واسه امروز...

نام فیلم: آوازِ یه سری شترمرغ و ماهی بود البته درآخر به اندازه یک عدد گنجشک آواز شنیده شد!!

من از مجیدی فقط یه فیلم بچه های آسمان یادم بود که اونم به نظرم بد نبود.ولی از این فیلم هیچ توقعی نداشتم.فقط میدونستم قراره یه فیلم ببینم که ممکنه به مزاجم خوش نیاد و مال بدبخت بیچاره ها باشه.درواقع هیچ پیش زمینه ای نداشتم. اولش که صحنه هایی از شترمرغ ها بود که واقعا جالب بود(من همیشه از دیدن حیوون ها به هیجان میام!!) انقد جالب می دویدن که نگو و نپرس :D چشماشون هم خیلی خیلی خوشگل و ناز بود. میتونم بگم تقریبا صحنه ی اضافه و بی خود تو فیلم نبود.همه ی سکانس هاش یه حرفی برا گفتن داشتن. همشون. به نظرم هم داستان جالبی داشت هم این کریم آقاهه واقعا باهال بازی می کرد. چه لاوی هم بازنش می ترکوند! به نظرم اصلا خسته کننده نبود که هیچ بلکه یه جاهایی خنده دار بود(بگذریم از اینکه یه آقا و خانمی پشت ما نشسته بودن و یه جاهایی واقعا بی خودی میخندیدن!!) یه جایی هم مثل اون صحنه اش که تمام ماهی ها ریختن زمین و بچه ها با حسرت اونا رو می ریختن تو جوب تا زنده بمونن، واقعا گریه دار بود. انگار خودم بودم که داشتم اینکارو میکردم...خلاصه اینکه بعد از اینکه از سینما اومدم بیرون واقعا راضی بودم از پولی که بابت بلیطش دادم و وقتی که صرف کرده بودم... اوه اوه گفتم بلیط؟ یادم اومد که دیشب چه خبری خوندم... این دفعه به جای گله از فیلم از سینما استقلال گله دارم. خدائیش خیلی نامردین! خب شما که تو این طرح مشارکت دارید نباید یه اطلاعیه بالای گیشه بزنین تا مردم از این تخفیف ها استفاده کنن؟ خدائیش نامردی نیست؟ خب اگه قراره همه از این طرح استفاده کنن که پس اطلاع رسانی باید دقیق باشه دیگه؟!! نه؟ کاش میشد بریم بلیط مون رو نشون بدیم دوهزار تومنی که اضافه دادیمو پس بگیریم!! میشه؟ کدوم طرح؟ این طرح رو می گم... من احتمالا دوباره میرم این فیلمو می بینم کسی نمیاد؟ آواز گنجشک ها ،نبود؟؟؟ :))

ح.ا. "توره" رفته غیبش زده.مسئولین باشگاه پرسپولیس میگن که نمی تونن پیداش کنن. اونا میگن آمریکا با این همه دستگاهای پیشرفته و نیروهای ورزیده هنوز نتونستن "بن لادن" رو پیدا کنن، ما چطوری "توره" رو پیدا کنیم؟

ح.ا. "دی کارمو" دیروز سه تا موقعیت گل داشت که به همشون گند زد!! آخر بازی هم از زور گریه میخواست بره تو رختکن که تماشاگرا نگهش داشتن و کلی تشویقش کردن و در واقع شرمنده اش کردن!(یکی جلو منو بگیره! اگه جو فوتبال منو بگیره ول کن نیستما!! گفته باشم)

ح.ا.کارخانه ی "بنز" هم خط تولیدشو متوقف کرده. هفته ی پیش هم "اپل" و "بی ام و" خط تولیدشون وارد یه توقف سه هفته ای شده. "پژو" هم هفده درصد تولیدشو کم کرده. اینا همش به خاطر همون بحران اروپاست و کاهش تقاضا تو مناطق مختلف..

ح.ا. در پی کاهش شاخص بورسهای مختلف جهان، ظاهرا بورس ایران صدر نشین شده :))

ح.ا. اینم اخبار امروز که به ابصارتون رسید.

ح.ا. هیچ چی برای یه خانم خرسند تر از این نیست که بهش بگن قیافه اش کمتر از سنش نشون می ده... من تو این یکی دوهفته خیلی خرسند شدم!!

دوباره می آیم!!

mosafer001 — Sun, 26 Oct 2008 07:58:14 GMT

یکی هست همین نزدیکیها، هر وقت که دلم می گیره و گیر میکنم بین نه و آره ی زندگیم، بدون اینکه بخواد بدونه موضوع چیه، باهام تو حرفام همراه میشه، حرف میزنه، گوش میده ،نظر میده، گاهی خودش هم باهام درد دل می کنه و آروم میشه مثل خودم. خدا کنه همیشه باشه، وجودش پاک بمونه مثل اسمش... باوجود تفاوت سنیمون دلامون به هم نزدیکه و همیشه دوستش دارم امیدوارم به تمام خواسته هاش برسه...

پنج شنبه قرار بود جشن عقد پسردائیم باشه، عروس یک شنبه ی گذشته خورد زمین و بینی اش شکست.در نتیجه جشن فعلا کنسل شده. وقتی این خبرو شنیدم تنها چیزی که به ذهنم رسید این بود که، کسی چه میدونه؟ شاید قراره اون چیزی بشه که دوست داشتم!!

داره بارون میاد... این زمان اکثر آدمها (چه اونا که عاشقن و چه اونها که فارغ!!) میگن "هوا دونفره است"....

منم یاد یه شعری افتادم...
یک بار خواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد...
پس نگو رویای دور از دسترس را خوش نیست! قبول ندارم...
اگرچه به ظاهر جسم خسته است ولی دل...
                                        دریایی است...
تاب وتوانش بیش از این هاست...
دوستت دارم وتاوان آن هرچه باشد! باشد....

                                           دوست خواهم داشت، بیشتر از دیروز
باکی ندارم از هیچ کس و هر کس که تو را دارم عزیز....

تقدیم به همه کفترهای عاش دنیا که همش به هم نوک میزنن :)

رد پای گرگ....

mosafer001 — Sun, 26 Oct 2008 05:09:06 GMT

یکی نیست بگه خب اگه نمیدونی چی بنویسی، اصلا ننویس! یه چیزی بین خوشحالی و ناراحتی ام.یه چیزی بین کلی حرف و سکوتم، بین خنده و گریه...دلیلشم نمیدونم چیه. یه چیزی بین حال خوب و حال بد! خب اینم یه جورشه و تنها توجیهم خردادی بودنمه! حالا اینکه چقدر میخواد طول بکشه هم نمیدونم شاید یه ساعت،نیم ساعت، یه روز یا بیشتر...

آنتونیو ماچادو می گوید:
- ای سالک، یکی یکی .قدم به قدم. راهی نیست. راه با پیمودن پدید می آید.با پیمودن است که راه را می سازی و اگر واپس بنگری،هرآنچه می بینی، فقط رد گام هایی است که روزی پاهایت دوباره آن را می پیماید. ای سالک، راهی نیست، راه با پیمودن پدید می آید....

ح.ا. خیلی فکر کردم بهش. بیشتر شبیه "رد پای گرگه"...نه اینکه مهم باشه ها!! نه...مهم نیست و نخواهد بود هرچند قبلا بوده....
ح.ا. وقتی سرگذشت دیگران رو می شنوم، بیشتر به این پی میبرم که یه زمانهایی واقعا خدا فقط و فقط مواظب من بوده!
ح.ا. از "اس ام اس" بدم میاد.دیگه حالمو بهم میزنه. اه اه :(

ح.ا. بیشترش تقصیر این "الهام" هم اتاقیمه! آهنگ های منفی میذاره... روزای روشن خداحافظ...نمیگه من درپس میشم؟؟؟ :) ها؟ الهام؟ خاموشش کن اون لامصبو :))

مديريت پول خرد!!

mosafer001 — Wed, 22 Oct 2008 12:07:17 GMT

يكي از جديدترين حوزه هاي مديريت، مديريت پول خرد است. مخصوصا درجامعه ي ما كه به ندرت ميتوان پول خرد پيدا كرد. و مخصوصا براي كسي مثل من كه دائما تاكسي سوار ميشود(از شرق به غرب از شمال به جنوب دائما در حال حركتم!!) به نظرم اين بعد مديريت خيلي خيلي مهمه.حتي از مديريت اقتضايي هم مهم تره.ميدونين چرا؟ چون اگه حواست به پول خردهاي تو كيفت نباشه يه هو مي بيني صبح روزِ جمعه است، ساعت هفت و نيم صبح.ميخواي از تاكسي پياده شي بري دانشگاه اما به جز اسكناس پنج هزار توماني (!!) هيچي تو كيفت نيست! بعد لعن و نفرين يك راننده و سه مسافر ديگر تا شب ولت نخواهد كرد!! :)) كاش تاكسي ها هم "كارت خوان" داشتن! خدائيش خيلي خوب بود!

ح.ا. الهام مي گه من آدمي ام كه راحت ميگيرم!! يعني استرس ندارم!! شايد چون از درونم خبر نداره شايد چون استرس من درونيه....

ح.ا. خودم سنگيني اين بار رو رو دوشم حس مي كنم.فكر ميكنم خدا داره آماده ام مي كنه واسه قولهايي كه دادم و ادعاهايي كه كردم! خدا از تو بركت مي طلبم. مي خوام با تمام توانم آرامش ايجاد كنم. خدا كمكم كن....

ح.ا. دارن چيزايي رو تجربه مي كنن كه منم تجربه كردم.ميدونم چه حسي دارن.هرچند اونا حسشون از من خيلي خيلي غريب تره...

ح.ا. وقتي آدم تصميم مي گيره هر روزش نو و تازه باشه طبيعت اطراف هم خودشو با اين تصميم هماهنگ ميكنه...يادتونه؟ يه بار گفتم "مهم تصميميه كه ميگيريم..." يه بار بيشتر دربارش مي نويسم.

ح.ا. زندگي...چه گونه مي گذري؟