پیاده روی درازی بود،تپه ی بلندی بود، آفتاب تندی بود.عرق می ریختند وبه شدت تشنه بودند.در یک پیچ جاده، دروازه ی تمام مرمری عظیمی دیدند که به میدانی با سنگفرش طلا باز می شد و در وسط آن چشمه ای بود که آب زلالی از آن جاری بود.رهگذر رو به مرد دروازه بان کرد.
- روز به خیر
دروازه بان پاسخ داد: روز به خیر
- این جا کجاست که اینقدر قشنگ است؟
اینجا بهشت است.
- چه خوب که به بهشت رسیدیم.خیلی تشنه ایم!
دروازه بان به چشمه اشاره کرد و گفت: می توانی وارد شوی و هر چقدر دلت میخواهد آب بنوشی.
-اسبم و سگم هم تشنه اند.
نگهبان گفت: واقعا متاسفم.ورود جانوران به اینجا ممنوع است.
مرد خیلی ناامید شد.چون خیلی تشنه بود اما حاضر نبود تهایی آب بنوشد.از نگهبان تشکر کرد و به راهش ادامه داد.پس از اینکه مدت درازی از تپه بالا رفتند به مزرعه ای رسیدند.راه ورود به این مزرعه دروازه ای قدیمی بود که به یک جاده ی خاکی با درختانی در دو طرفش باز می شد. مردی در زیر سایه ی درخت ها دراز کشیده بود و صورتش را با کلاهی پوشانده بود.احتمالا خوابیده بود.
مسافر گفت: روز به خیر
مرد با سرش جواب داد.
مسافر گفت: ما خیلی تشنه ایم. من و اسبم و سگم.
مرد به جایی اشاره کرد و گفت: میان آن سنگ ها چشمه ای است که می توانید هرچقدر خواستید بنوشید.
مرد اسب و سگ به کنار چشمه رفتند و تشنگی شان را فرو نشاندند.
مسافر برگشت تا از مرد تشکر کند. مرد گفت: هر وقت دوست داشتید برگردید.
مسافر: فقط می خواهم بدانم نام اینجا چیست؟
"بهشت"
- بهشت؟ اما نگهبان دروازه ی مرمری هم گفت آن جا بهشت است!!
"آن جا بهشت نیست. دوزخ است."
- پس باید جلوی دیگران را بگیرید تا از نامِ شما استفاده نکنند.این اطلاعات غلط می توانند باعث سردر گمیِ زیادی شوند.
" کاملا برعکس!!در حقیقت لطف بزرگی به ما می کنند.چون تمام آن هایی که حاضرند بهترین دوستان شان را ترک کنند، همان جا می مانند....."